Większość przewlekłych chorób wewnętrznych ma swoje źródło w przeszłości. Ich bazą jest brak miłości własnej lub do innych aspektów rzeczywistości. Największe problemy dotyczą istot, które podjęły niewłaściwe decyzje na wysokim poziomie Energii własnej. Mam na myśli między innymi ślubowania buddyjskie. Budda Amitabha dla przykładu powodowany wielkim miłosierdziem złożył śluby, że pozostanie na Ziemi dopóki wszystkie istoty nie wyzwolą się z samsary. Piękna idea, tylko, żeby ją urzeczywistnić trzeba było obniżyć poziom własnej wibracji. Dramat polega na tym, że obniżając poziom wibracji wielka istota wpadła w pułapkę cierpienia, które w kolejnych wcieleniach pomnażała nieświadomie. Trudno jest uwolnić takiej istocie matrycę bólu, czyli ślubowanie, bowiem zostało ono wypowiedziane na wysokim poziomie urzeczywistnienia, co oznacza wysoką wibracje. Ażeby uwolnić się od matrycy trzeba podnieść energię do wysokich wibracji. Tu jednak jest problem. Istota taka jest obciążona wielością problemów chorobowych, które chcąc wywiązać się ze zobowiązania jako Budda, podjęła. Z wcielenia na wcielenie ilość problemów zdrowotnych, społecznych i osobistych rosła, aż do unicestwienia w holokauście. Dobrymi chęciami piekło wybrukowane. Tam, gdzie brakuje miłości w odczuciu, tam nie trudno popełnić błąd, który powielony prowadzi mistrza do upadku.

Życie człowieka to biesiada na której wielu ludzi umiera z głodu. Dlaczego?
Z mojej perspektywy, na obecnym etapie rozwoju ludzkiej świadomości potrzebna jest:

1. Wiedza o jedności wszystkich i wszystkiego.
2. Uwzględnienie w procesie edukacji rozwoju emocjonalnego ze wskazaniem na uczucia wyższe, jako warunek pozytywnych doświadczeń i opcjonalnego, wielopoziomowego rozwoju. Kreacja na bazie uczuć wyższych prowadzi do odkrycia we własnym sercu Miłości, co owocuje szybkim i harmonijnym wzrostem poziomu wibracji i prowadzi do integracji z Duszą.
   Nie można dotrzeć w rozwoju osobistym do poziomu Świadomości Chrystusowej bez Miłości. Tylko realizacja z poziomu jej odczuwania buduje moc w człowieku.

W swej podróży do Jedności ze wszystkim co Jest, poznajmy jako uwarunkowana świadomość swój potencjał. Każdy wybór bez względu na źródło inspiracji, a następnie kreacja posiadają aspekt poznawczy i doświadczalny. Wiedza o sobie uzyskana poprzez doświadczenie, to informacja o nas dla nas, o tym kim jesteśmy na danym etapie swej niebywałej podroży po bezdrożach nieskończoności Ducha. Istnieje wiele źródeł, z których czerpiemy informację do działania. Kiedy zaczynamy się budzić, wzrasta nasze zainteresowanie, wewnętrznym źródłem, ujawnieniem jego zawartości i poznaniem w doświadczeniu tajemnicy wewnętrznego świata. Wówczas nasze zainteresowanie ukierunkowane do świata wewnętrznego owocuje świadomym samopoznaniem. Tak zwana rzeczywistość uzgodniona, to scena dzięki której możemy dotknąć, ujrzeć, posłuchać muzyki duszy. Jeśli odkryliśmy moc serca, nasza podróż przyspiesza, a doświadczenie nabiera bajkowych kolorów. Wiedza duszy która jest następstwem życiowych doświadczeń sprowadza się do ukształtowania cech wewnętrznych, talentów i preferencji. Przenosimy je do czwartego wymiaru, a następnie DNA jeśli powracamy do wymiaru trzeciego. W zależności od warunków narodzin rozwijamy się dalej do momentu kiedy poziom osobistej wibracji i szlachetne cnoty uzyskają  status dostępu do wyższych alikwot czwartego wymiaru, gdzie pozostajemy w celu kontynuowania procesu rozwoju.

Jesteśmy zawsze połączeni z Bogiem, choć nie zawsze mamy świadomość tego faktu. Stopień tego połączenia jest uwarunkowany ilością Światła, z którą potrafimy się zintegrować.

Dojrzałość do integracji z Duszą nie zależy od chęci, ale szlachetnych cnót.

Moc Duszy płynie z otwarcia na Miłość. Im więcej Miłości w doświadczeniu, tym większa moc Duszy. Integracja z innymi odbywa się na wielu poziomach, ale bazą jest Miłość.

Mądrość, Miłość, Piękno to okna poprzez które postrzegamy i wyrażamy Siebie. Okna te "otwieramy" dzięki praktycznemu wykorzystaniu inspiracji płynących na bazie Miłości. W ten sposób kształtujemy szlachetne cnoty, czyli ramy naszego uwarunkowanego doświadczenia.

Szlachetne cnoty, to skutek kreacji serca. Światło Boga ujawnia je w doświadczeniu.

W procesie rozwoju osobowość wielokrotnie zmienia swoje cechy, czemu towarzyszy uwalnianie blokad emocjonalnych. Stąd w życiu adepta rozwoju nieoczekiwane zmiany nastroju. Jeśli uwarunkowana Dusza podnosi wibrację, wówczas uwalnia blokady. Ich ilość topnieje, a sposób odczuwania, zmienia się na bardziej łagodny.