Co określasz mianem rozwój człowieka?

Czy możliwy jest jakikolwiek rozwój bez nowych koncepcji, inspiracji czy wiedzy?

Czym różni się "konsumowanie życia" od realizacji rozwijającej się ludzkiej świadomości?

Dlaczego wyrażanie "cudownych mocy" jest źródłem porażki dla wielu adeptów rozwoju duchowego?

Rozwój świadomości, to proces w ramach którego wykorzystujesz wiedzę dla podnoszenia wibracji na poziomach własnej istoty, do których dociera Twoja świadomość. Nie oczekujesz na "cuda" tworzone przez innych. Sam je tworzysz na bazie podsiadanej wiedzy i poziomu rozwoju, do którego dotarłeś.
Cudem nazywam najwspanialszą realizację siebie, swego potencjału bez względu na poziom rozwoju świadomości.

Kiedy kreacja jest miernikiem Twojego rozwoju?

Jaką rolę pełni samoobserwacja w procesie rozwoju ludzkiej świadomości?

W jaki sposób korzystasz z edukacyjnej roli każdego doświadczenia?

Czy dostrzegasz w ramach realizacji siebie swój wewnętrzny potencjał czy raczej skupiasz uwagę na zewnętrznych skutkach własnego działania?
Co, z Twojej perspektywy, niesie wiedza o własnym potencjale, wiedza płynąca z doświadczenia?

Nie wszystko możemy zmienić w rzeczywistości zewnętrznej. Jesteśmy jedynie jej współtwórcami.
Zawsze jednak możemy zmienić swój stosunek do własnych wyobrażeń związanych z kierunkiem rozwoju danej sytuacji.

Kiedy rzeczywistość współtworzona z innymi nas nie przygniata?
Z mojej perspektywy tylko wtedy, gdy posiadamy szacunek do siebie, do własnego życia, który w związku ze zrozumieniem (czasami doświadczeniem swej prawdziwej natury), nie podlega zmianie bez względu na to, co się dzieje.

Niska samoocena oparta na obecności czy też "braku" życiowego sukcesu jest najpoważniejszą przeszkodą do doświadczania spełnienia i satysfakcji.

Czym jest porażka?
To jedynie konsekwencja braku realizacji własnej wizji dotyczącej realizacji naszych oczekiwań. Nigdy nie mamy pewności, co do realnego skutku w postaci zadowolenia, spełnienia i satysfakcji.
Jedno natomiast jest pewne: edukacja płynąca z każdego zdarzenia, wiedza o sobie i własnym wewnętrznym potencjale. To najcenniejszy element doświadczenia.

Wiedzę o odkrytym własnym potencjale płynącą z doświadczenia, możemy wykorzystać podejmując kolejne decyzje dotyczące kierunku realizacji z większą precyzją i większym prawdopodobieństwem uzyskania tego, czego pragniemy.

Rzeczywistość czy iluzja?
Co jest dla Ciebie rzeczywiste, a co iluzoryczne?

Czy opis rzeczywistości jest tożsamy z nią samą?

Czego potrzebujemy, by opisać Rzeczywistość?

Dlaczego każde oczy postrzegają ten sam świat inaczej?

Od czego zależy wielkość "okna postrzegania i doświadczania" Rzeczywistości?

Świat, to lustro, w którym jaźń postrzega siebie.
Czym jest bogactwo z perspektywy rozwijającej się jaźni?

Stopień złożoności jaźni wynikający z doświadczeń decyduje o odbiorze i doświadczaniu Rzeczywistości.
W jaki sposób pomnażasz bogactwo Twojej jaźni warunkujące głębię i różnorodność doświadczenia?

Czy w ramach własnego rozwoju ogniskujesz uwagę na rzeczywistości zewnętrznej czy raczej traktujesz ją jako lustro, dzięki któremu uzyskujesz głębszą wiedzę o własnym potencjale i konieczne informacje dla satysfakcjonującej kreatywności?

W jaki sposób dokonujesz zmiany w swoim świecie: skupiając uwagę na transformowaniu siebie czy manipulując istotami współtworzącymi rzeczywistość uzgodnioną?

Świat jest doskonały, mówią wielcy Mistrzowie, ale co oznaczają te słowa...?...

Obserwując współczesne środowisko, wielu ludzi dostrzega ogrom destrukcji.
Czy doskonała na miarę ludzkiego wyobrażenia istota potrafiłaby dokonać takiego spustoszenia w sobie i wokół siebie?
A jeśli nie, o co chodzi w stwierdzeniu wielkich Mistrzów?

Doskonałość dotyczy samego procesu tworzenia. Każdy człowiek kreuje dokładnie to, co odzwierciedla w pełni jego najgłębsze wewnętrzne przekonania, priorytety i preferencje, a także intencje, które towarzyszą każdej kreacji - uświadomione bądź nie.

Skoro postrzegany przez zmysły świat jest odbiciem naszego wewnętrznego "świata", jest lustrem, w którym jaźń ogląda siebie,   jaki sposób można realnie wpłynąć na zmianę obrazu w "lustrze"; zmieniając siebie czy manipulując otoczeniem?

Jeśli zmiana obrazu w "lustrze świata" zależy od naszej wewnętrznej przemiany, w jaki sposób transformować swoje "wnętrze" ?

Co uzyskujemy w ramach naszej kreacji, jeśli skupimy swoją energię psychiczną na manipulowaniu innymi ludźmi w celu uzyskania dóbr, na których nam zależy (materialnych czy tak zwanych - duchowych)?