Tam, gdzie brak Miłości, tam jest nieuczciwość. Tam, gdzie nieuczciwość, tam jest niegodziwość. Tam, gdzie niegodziwość dominuje w relacjach, tam rozwijane są cechy charakteru, które udaremniają tworzenie satysfakcjonujących i rozwijających relacji. Tam gdzie relacje budowane są w oparciu o "negatywne" cechy charakteru trudno doświadczyć siebie jako szczęśliwej, odkrywającej realne piękno i mądrość Ducha własnego, istoty. W oparciu o takie nisko wibracyjne cechy budujesz niszczące związki i przekonania, które później udaremniają Ci stworzenie innej jakości relacji. Rozpoczynasz zatem długą i bolesną drogę tworzenia niszczących relacji, gdzie ucieczka staje się najczęściej wybieraną formą psychologicznej obrony własnej psychiki. Błędne koło, zainicjowane przez wchodzenie w relacje, gdzie Miłość jest, co najwyżej, wyobrażeniem.

Pojmowanie wolności przez istotę zamkniętą na odczuwanie Miłości, różni się od wolności urzeczywistnianej przez kochającego człowieka. Człowiek, budujący swoją wysoką samoocenę na bazie wyobrażenia o sobie ugruntowanego tak zwanymi sukcesami w różnych aspektach rzeczywistości, którego emocjonalność w kierunku wyższej uczuciowości nie rozwijała się równolegle, jest w relacyjności skupiony tylko na sobie, swoich uczuciach, własnym dyskomforcie itp. Empatia dla takiej istoty, to puste słowo, rama bez obrazu. Uczucia innych w ogóle jej nie interesują, bowiem nie potrafi ich odczuć w sobie. Jest uboga wewnętrznie, choć o tym nie wie. W relacji partnerka/partner takiego człowieka jest pozostawiona/y w trudnej sytuacji samej/samemu sobie. Jeśli jest silna/y wewnętrznie, relacja przetrwa, choć istota samego układu, miłość, wygaśnie. Potem rozpad, to tylko kwestia czasu.