Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy wyobrażeniem, uczuciem, a odczuciem?

Czym się różni, Twoim zdaniem, wybór z poziomu odczucia (najgłębszego wewnętrznego przekonania), od wyboru świadomego?

Co zawiera, Twoim zdaniem pojęcie "czujna uwaga"? Czy ma cokolwiek wspólnego z koncentracją związaną z wewnętrzną bądź zewnętrzną presją?

Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy akceptacją, a pobłażaniem sobie?

W jakich okolicznościach Twojej życiowej podróży koncentrujesz się bez wysiłku na problemie, który rozwiązujesz?

W jakich wyborach wyrażasz szacunek dla swego życia?

Czy możemy realnie kontrolować kogokolwiek poza własnym umysłem i emocjami (zakładając pracę nad sobą)?

W jaki sposób uzyskujemy pseudo-kontrolę nad poczynaniami innych ludzi? Jakie cechy wewnętrzne wówczas szlifujemy? Czy cechy te umożliwiają komukolwiek tworzenie spełniającej i satysfakcjonującej z perspektywy optymalnego doświadczenia siebie, rzeczywistości?

Dlaczego świadomość siebie umożliwia naukę zarządzania swoim umysłem i emocjami?

Dlaczego umiejętność zarządzania mentalnym i emocjonalnym poziomem własnej istoty jest wstępem do efektywnej medytacji?

Czym różni się medytacja od medytacyjnego stanu umysłu i jaki ma to związek z bezwysiłkową koncentracją na Ciszy w sobie?

Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy tym, co rzeczywiste, a tym, co stworzyłeś na bazie odkrytego potencjału własnego?
Z czym się identyfikujesz: z rzeczywistością czy projekcją własnego umysłu?

Myśl, słowo i czyn, to trzy podstawowe narzędzia do tworzenia Twego świata.
Co jest źródłem dla Twej twórczości?

W jakich okolicznościach kreacja jest miernikiem poziomu rozwoju świadomości?

Każda sytuacja, każda okoliczność jest możliwością poznania siebie, swojego potencjału, swoich nieodkrytych możliwości, priorytetów i preferencji. Prowadząc samoobserwację możemy bardziej świadomie zadecydować o kierunku dalszego rozwoju biorąc pod uwagę cechy wewnętrzne niezbędne do tworzenia tego, na czym nam zależy.

Każda okoliczność posiada co najmniej 2 aspekty: odczuciowy i poznawczy. Jeśli doświadczając wielkiego cierpienia skupimy się na jego odczuwaniu, eskalujemy ból. Jeśli praktykujemy metody relaksacji - z medytacją włącznie i w związku z tym potrafimy wyciszyć emocje, uspokoić umysł, wówczas niesprzyjające okoliczności mogą wnieść do naszego doświadczenia nową wiedzę o nas samych, wiedzę konieczną do transformowania siebie i naszej rzeczywistości w kierunku podniesienia jakości doświadczenia życia.

W jaki sposób Ty wyrażasz najpotężniejszą Energię stwórczą - swoją Miłość?

Co, z Twojej perspektywy, oznacza podążanie drogą Miłości?

Dlaczego kreacja z poziomu uwolnionego od emocjonalnego bólu serca, jest drogą realnego wzrostu potencjału energetycznego człowieka?