Zastanawiam się nad ludzkim pojmowaniem przyjaźni, relacyjności i nadziwić się nie mogę sposobowi postępowania. Najpierw ludzie zabiegają o pozyskanie znajomego, bądź przyjaciela, a potem, kiedy on pojawia się w ich życiu, ignorują jego obecność, wykonują tysiące działań, by go zniechęcić do przebywania w ich towarzystwie. Dlaczego...?
Jeśli zapraszasz gościa do swego domu, czy również  traktujesz go z nonszalancją i pozostawiasz samemu sobie? Czy taka sytuacja sprzyja rozwojowi pozytywnych relacji nasączonych ciepłem, serdecznością i wzajemną troską? A jeśli nie o to ci chodzi, to zastanów się jaki sens ma jakakolwiek relacyjność?
W Nowej Kulturze przedmiotowe traktowanie ludzi nie istnieje, bowiem każda istota ma świadomość swej Pierwotnej Boskiej Natury, świadomość swego pochodzenia ze wspólnego korzenia - Absolutu.

Budowanie Nowej Kultury bazuje na zmianie paradygmatu z postrzegania siebie w kategoriach dwoistości na postrzeganie siebie w oparciu o JEDNOŚĆ.

Miłość do siebie w świecie dwoistości oznacza troskę o to, co określamy jako własne dobro.
Najczęściej wiąże się to z dbałością o inwestycję w te elementy rzeczywistości, które niosą sukces według przyjętego modelu społecznego funkcjonowania. Często tak pojmowana Miłość prowadzi do wielu problemów osobistych i społecznych.

W Nowej Kulturze działania istoty wypływają z postrzegania siebie w kategoriach Jedności ze wszystkim, co JEST. Miłość jest wyrazem dbałości o najwyższe dobro własne jak również i innych uczestników biesiady życia. Ponieważ najwyższym dobrem w Nowej Kulturze jest rozwój osobisty polegający na poznawaniu własnego potencjału twórczego, troska o siebie wyraża się w dbałości o zawartość własnego umysłu, umysłu, jakość emocji oraz korzystanie z dobrodziejstwa medytacji dla systematycznego pozyskiwania wiedzy zawartej w Powszechnym Polu Energii. Troska o innych, ich uczucia i stan umysłu wynika z wiedzy o Jedności, a tym samym ze zrozumienia, że wszyscy mamy wpływ na siebie nawzajem.

Wielu ludzi poszukuje magicznych mocy - Boskich siddhi. Chorzy pragną natychmiastowego uzdrowienia! Biedni poszukują możliwości natychmiastowej zmiany warunków życia. Bogaci szukają możliwości magicznego pomnażania swego majątku i splendorów wynikających z materialnego bogactwa. Ale siddhi to tylko etap rozwoju duszy, często niewłaściwie rozumiany i nieodpowiedzialnie wykorzystywany.   

Nawet jeśli ktoś szybko zostanie uzdrowiony, ale nie zrozumie lekcji, która przyniosła choroba, nie zmieni przekonań, na niewiele to się zda.

Dlaczego wszyscy wielcy Mistrzowie traktowali siddhi z dystansem i obojętnością?
Rozumieli, że  ingerencja magii może w znacznym stopniu zaburzyć drogę rozwoju. Nie istnieją reguły regulujące wykorzystanie Boskich Mocy, nie mniej brak wewnętrznego przygotowania do ich zastosowania może przynieść wiele niepożądanych wydarzeń zarówno temu, kto nimi dysponuje, jak i temu, który z nich korzysta.

Co oznacza dla ciebie stwierdzenie: zbawiacie się od zła przez siebie stworzonego?

Żyjemy w świecie nieustannego przepływu informacji. Każda z nich ma wartość poznawczą i odczuciową. Każda jest zjawiskiem energetycznym.

To co wyrażamy wpływa również na nas, w dosłownym tego słowa znaczeniu. Kształtuje ekspresję naszych genów, przez co ma wpływ na ciało fizyczne.

Sposób myślenia pozostaje w związku z poziomem emocjonalnym. Emocje, sposób ich wyrażania, podobnie jak myśli kształtują ciało fizyczne. Tak więc ciało fizyczne jest miernikiem pewnego sposobu myślenia, ekspresji emocjonalnej. Informacja ta daje pogląd na temat związku pomiędzy niematerialnym i materialnym aspektem naszej istoty.

Jeśli mamy problem ze zdrowiem, przyjrzyjmy się niematerialnemu aspektowi naszej istoty. Samoobserwacja i koncentracja pomogą nam uzyskać odpowiedź na pytanie, dotyczące źródła naszych materialnych niedomagań.

Ignorowanie informacji płynących z naszego układu równowagi wewnętrznej zaowocuje po różnie długim czasie trwania problemami zdrowotnymi. Kiedy zamanifestują się pod postacią zmian fizykalnych, trudno wrócić do pełnej równowagi, choć nie jest to niemożliwe.