Umysł jest dobrym sługą i kiepskim zarządcą.
Jest doskonałym narzędziem stworzonym przez doskonałego Najwyższego Stwórcę.
Cel: poznanie zawartości Potencjału Ducha, zrozumienie, przyrost mądrości.
Na obecnym etapie rozwoju uwarunkowanej Duszy najpełniej służy adeptom, którzy korzystają z inspiracji — wiedzy z poziomu intuicyjnego wglądu.
Przekłada odczucie na myśl.
Jeśli adept odkrył Miłość w odczuciu, wiedza płynie na wprost z Esencji, ze Źródła.
Jeśli "wyłączysz umysł", poprzez manipulację sobą, stagnujesz w rozwoju.
Możesz odczuwać spokój, stan bez jednej myśli. To z perspektywy rozwoju świadomości nic nie oznacza.
Mimo wykonania tysiąca działań czy tysiąca godzin medytacji nie wzrastasz w moc, która wiąże się z sercem.

Kochać to znaczy odczuwać Miłość. Tymczasem większość nas tworzy swoje doświadczenia z poziomu zaprogramowanego umysłu.
Nie czuje Miłości, ale presję działania, którą identyfikuje z Miłością.
Prowadziłam wiele seminariów i zajęć warsztatowych. Wspólnie z uczestnikami, poprzez metody, które można określić jako szeroko pojętą arteterapię, koncentrowaliśmy się na uwalnianiu bólu emocjonalnych blokad, matrycy do tworzenia życia wypełnionego cierpieniem. Dwanaście tysięcy godzin zajęć warsztatowych uświadomiło mi skalę problemu. Nie poczujesz Miłości, tylko dlatego, że tego pragniesz, że rozumiesz jej rolę w rozwoju świadomości. Zakochanie może inicjować odkrycie Miłości lub nie.

Wiedza o tym, że jesteśmy Miłością, nie oznacza tego, że ją odczuwamy.
Niewielu ludzi kreuje z odczucia siebie, czyli tej istoty, którą tu i teraz czuje jako siebie. Źródłem twórczości jest często zaprogramowana podświadomość.
Odczucie siebie to wstęp do odkrywania serca własnego, czyli odczucia Miłości (wielu ludzi identyfikuje odczucie siebie z odczuciem Miłości).
Świat, który jest lustrem dla naszego wyrażania siebie, może nam pomóc ujrzeć prawdę o realnym etapie rozwoju naszej świadomości.