Ludzki umysł, to narzędzie służące rozwojowi lub prowadzące człowieka w światy niskiego astralu. Jedność na poziomie umysłu jest krucha. Rzeczywistość jest w odczuciu. Źródłem odczucia jest wolne od niskich wibracji emocjonalnych serce. Jedność na poziomie serca wyraża się przez Miłość. Cisza na poziomie serca prowadzi do jedności z Bogiem.

***

Tylko Miłość zmienia, bo jedynie Miłość tworzy. Niskie wibracje emocji udaremniają odczuwanie Miłości. Należy oczyścić z nich własne Pole Energetyczne.

***

Największym jest ten, którego serce wypełnia Miłość, a umysł, Cisza.

***

Bez względu na obrazy zewnętrzne prawdziwa Cisza, to spokój ludzkiego serca.

Myśl, słowo i czyn, to trzy narzędzia do tworzenia, dzięki którym uwarunkowana Dusza może poznawać siebie w szczególnym eksperymencie, w doświadczeniu.

***

Myśl, to jedno z narzędzi dzięki któremu człowiek może wyrażać potencjał zawarty w Świetle Duszy. Uwarunkowanie polega na manifestacji potencjału Duszy poprzez siły materialnej natury: dobroć, pasję i ignorancję. Wpływ tych sił decyduje zarówno o treści jak i sposobie manifestacji. Potencjał Duszy poznajemy w działaniu. Im więcej w nim Miłości do siebie i świata, tym bliżej do jedności w odczuciu, tym więcej radości, zadowolenia, energii i Światła.

***

Pozytywna myśl może inicjować proces transformacji, ale tym, co zakrzywia przestrzeń, a więc realnie zmienia, jest Miłość.

***

Realna transformacja uwarunkowanej Duszy bazuje na Energii Miłości, bowiem tylko Miłość posiada moc Stwórczą.

Miłość jest kluczem wzrostu i stabilizacji wibracji.
Im wyżej wibrujesz, tym szersza perspektywa, którą postrzegasz, tym więcej nieuwarunkowanej szczęśliwości w odczuciu.
Miłość jest drogą odkrywania w odczuciu i wykorzystania w kreacji, piękna i prawdy Boskiej Świadomości.
Kreacja serca upiększa Ciszę.

Każda istota, to jedna z wielu perspektyw Boskiej Świadomości. W tym wymiarze - częstotliwość wibracji jest uwarunkowana wpływem niższych wibracyjnie sił materialnej natury, co decyduje o różnorodności postrzegania tej samej rzeczywistości. Dzielenie się własnym jej oglądem i otwartość na sposób postrzegania innych istot, poszerza i wzbogaca w energię i wiedzę - rozwija świadomość.

Czy kreacja serca, czyli tworzenie swych doświadczeń na bazie odczuwania Miłości ma cokolwiek wspólnego z brakiem odpowiedzialności za własne wybory?
Z mojej perspektywy brak odpowiedzialności wiąże się z ograniczonym dostępem do uczuć wyższych, w tym Miłości.
Miłość jest odpowiedzialna.

Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy wolnością Miłości, a samowolą wielkiego ego?

Pomiędzy zniewoleniem, a wyzwoleniem emocjonalnym istnieje faza buntu, sprzeciwu wobec presji świata zewnętrznego.
Czy dostrzegasz związek pomiędzy dotychczasowymi przekonaniami, a presją otoczenia?
Czy istnieje korelacja pomiędzy deficytem Miłości własnej, a przekonaniami przyciągającymi presję otoczenia?
Co realnie należy zmienić,  aby uwolnić się od presji otoczenia: siebie w kontekście Miłości własnej czy otoczenie - lustro zawartości naszego wewnętrznego świata?

Na czym polega dostrajanie do wyższych częstotliwości Energii Miłości, czyli rozwój serca własnego?