Bóg Jest. Wszystko, co człowiek czyni jest Jego snem. Autonomia Duszy polega na pewnej niezależności wyboru w ramach samorealizacji. Jednakże wszystko, co istnieje, to manifestacja niewielkiej części Boskiego potencjału.

***

Myśl, słowo i i czyn. Trzy narzędzia do tworzenia. Kim jest twórca? Boska Energia, czyli uwarunkowana Dusza na określonym etapie rozwoju.

***

Zrozumienie Boga jest adekwatne do poziomu rozwoju świadomości człowieka. Aby zmienić zrozumienie, trzeba wewnętrznie wzrosnąć. Nie wystarczy przeczytać mądre słowa i identyfikować się z istotami na wyższym poziomie rozwoju. Potrzebne jest doświadczenie, a raczej ich wielość i nieustanna transformacja na wszystkich poziomach istnienia człowieka.

***

Kierunek kreacji wyznaczają potrzeby. Potrzeby odzwierciedlają poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości w poszczególnych aspektach rzeczywistości. Realizując potrzeby wzbogacamy się w wiedzę o potencjale twórczym do którego posiadamy dostęp jako uwarunkowana Dusza. Im wyższy poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości, tym szerszy dostęp do coraz bardziej subtelnych wibracji potencjału twórczego. Koniec podróży uwarunkowanej Duszy, to całkowite uwolnienie spod wpływu sił natury materialnej i Wniebowstąpienie, czyli kontynuacja rozwoju na wyższym subtelniejszym poziomie wibracji Oceanu Ducha.

Zanim dziecko stanie się dorosłym i dojrzałym człowiekiem, przyswaja wiedzę i praktycznie z niej korzysta na wielość sposobów. Zanim nasze pojmowanie siebie zmieni się z postrzegania siebie jako osobowości na tożsamość Duszy, mija wiele czasu, doświadczeń niosących wiedzę i zmiany przekonań dotyczących rzeczywistości. Wszystko ma swoje miejsce i swój czas.

***

Rozwój ujawnia coraz wyższe wibracje i zmienia wiedzę o naszej tożsamości w odczuciu.
To, kim jesteśmy w swej Naturze Boskiej, nie zmienia się nigdy. Zatem, co się zmienia? Nasze pojmowanie siebie w związku z transformacją na poziomie odczuć. Nie chodzi tutaj jedynie o chwilową zmianę, jaką niesie medytacja, ale o odczucie Ciszy w sobie, stałe i niezaburzone żadnymi zewnętrznymi wydarzeniami. Ten proces nazywamy rozwojem świadomości.

Światło Boskie, Dusza odkrywa w sobie w karmicznej podróży. Bóg, to najwyższa wibracja, Nicość, która Jest, Świadomość, która tworzy wszystko, włącznie z istotami, które obdarowuje autonomią. Człowiek tworzy z potencjału Duszy, która jest fragmentem Boskiego Ducha.
Rozwój człowieka, to konsekwentny wzrost poziomu wibracji. Odzwierciedleniem tego wzrostu jest obecność szlachetnych cnót i kreacja piękna i harmonii, miłości i mądrości. Energią Stwórczą manifestacji Boga jest Miłość, stąd kreacja ludzkiego serca jest drogą do Jedności z Bogiem poprzez serce.

***

Szlachetne cnoty ujawniają się z potencjału Duszy dzięki kreacji serca. Ich obecność gruntuje zespół doświadczeń, dla których wybór pochodzi z odczucia Miłości.
Czego nie stworzysz, tego nie doświadczysz. Każda istota w świecie wolnej woli tworzy swoje doświadczenie, swój świat i siebie samą - swoją osobowość. Stąd wysoko rozwinięte istoty najpierw odkrywają Miłość, bowiem to na bazie jej odczuwania można tworzyć najwspanialszy wizerunek własny, czyli siebie. Potencjałem jest Boska Rzeczywistość Pustki, a kochające serce wybiera to, co najkorzystniejsze z perspektywy doświadczenia i wzrostu własnego.

Myśl, słowo i czyn, to trzy narzędzia do tworzenia rzeczywistości. "Pozytywne" myśli, które nie odzwierciedlają realnych uczuć, nie posiadają mocy realizacyjnej. Taką moc posiadają myśli, które płyną z serca. Słowa, które wyrażają żądzę mają ograniczoną moc sprawczą, a efekty ich realizacji, nie niosą wzrostu wewnętrznego, bowiem słowo pozbawione Miłości jest puste. Tylko słowo, którego bazą jest odczucie Miłości transformuje ludzką osobowość, a tym jest rozwój na tym etapie podążania do Światła. Tylko czyn, który Jest aktem wyrażenia potrzeby serca, zmienia ludzką rzeczywistość. Zatem realny rozwój ma miejsce wówczas, gdy umysł jest podporządkowany otwartemu na Miłość, sercu. Bez względu na to jak wspaniałe są Twoje złote myśli, bez względu na ilość działań, które są ich następstwem, w rozwoju świadomości stagnujesz, jeśli brakuje w nich Miłości. Budujesz piękny labirynt, który zatrzymuje Ciebie w tym samym miejscu, w najlepszym wypadku.