Poziom rozwoju człowieka warunkuje sposób postrzegania i doświadczania Jedynej Rzeczywistości. Bóg jest wszystkim co Jest. Człowiek jest Jego Tworem.
Bóg poznaje Siebie poprzez własną twórczość, również poprzez twórczość Jego stworzenia, w tym człowieka.
Bóg nie jest religią, bowiem religia jest opisem zrozumienia przez człowieka jego świata i jego istnienia.
Bóg mieszka w każdym ludzkim sercu jako Dusza Najwyższa. Miłość prowadzi człowieka do wzrostu poziomu wibracji, co umożliwia doświadczenie Jedności ze wszystkim, co Jest.
Tym, co dzieli ludzi jest zaprogramowany umysł, tym, co jednoczy, jest Miłość.

***

Religia, to opis zrozumienia siebie i rzeczywistości na określonym poziomie rozwoju świadomości. Duch, to byt, czyste istnienie. Doświadczamy go w odczuciu. Duchowość, to droga do Jedności z Duchem. Polega na stałym wzroście poziomu wibracji i świadomości, aż do pełnej integracji, gdzie przestajemy funkcjonować, jako oddzielone od Oceanu Ducha byty.

Przebudzenie, to wysokoenergetyczny stan uwarunkowanej świadomości. Kto może doświadczyć przebudzenia?
Z mojej perspektywy istoty, które w ramach rozwoju uwarunkowanej świadomości uzyskały zrozumienie swej duchowej tożsamości i urzeczywistniają siebie pod przemożnym wpływem guny dobroci. Oznacza to kreację serca i odkrywanie w sobie szlachetnych cnót, które stanowią jednocześnie ramy doświadczenia.

***

Dopóki uwarunkowana Dusza nie zakończy swych lekcji i w następstwie tegoż, nie wzrośnie do poziomu czystej wibracji Ciszy, powraca do świata samsary.

***

Rzeczywistość ziemska, to scena, to miejsce manifestacji potencjału twórczego i samopoznania.
Cisza, to Boska rzeczywistość w przestrzeni ludzkiego serca.

Dusza jest czystą Energią, uwarunkowaną świadomością. Aby poznać siebie w świecie gęstych wibracji, wykorzystuje narzędzia: ciało, umysł, inteligencję i ego. Dzięki nim jest możliwe doświadczenie potencjału Ducha.

***

Ego, to wtórna tożsamość, narzędzie niezbędne do doświadczania na poziomie świata zmysłów. Ego istnieje dopóki Dusza nie uwolni się z uwarunkowania przez siły materialnej natury, a to warunkuje świadomy rozwój.  Zanim jednak proces uwalniania spod wpływu gun materialnej natury stanie się świadomy, człowiekiem sterują emocje, uwarunkowania środowiskowe, przekonania i świat wartości przyjęty przez model społecznego funkcjonowania. Ego zintegrowane z guną ignorancji, to droga do szaleństwa i głupoty, krzywdy i bezduszności, bólu i cierpienia. Ego zarządzane przez gunę pasji może prowadzić do niekorzystnych doświadczeń, kiedy jego wyborami kieruje żądza władzy, pieniędzy, splendorów itd. Jeśli dorośnie wewnętrznie i dostrzeże absurdalność wyborów poprzez żądzę, skieruje kreatywność na wybory dla których bazą jest Miłość, wówczas zmienia kierunek życia i doświadczenie rzeczywistości. Wzrasta w wiedzę i energię, dzięki którym widzi inaczej tę samą rzeczywistość. Coraz częściej zagłębia się w siebie, a swoje twórcze działanie, wykorzystuje w celu samopoznania. Oddala się od wpływu sił materialnej natury i poddaje głębinie Ciszy.

Bóg jest Wszystkim, co istnieje. Człowiek jest Jego Tworem. To, że człowiek posiada autonomię w tworzeniu siebie i rzeczywistości swego życia, nie oznacza, że istnieje poza Oceanem Boga. Bóg poznaje Siebie również poprzez każdą stworzoną istotę. Doświadczenie i poznanie, to awers i rewers tej samej monety, uwarunkowanego życia.

***

Każda forma życia, to inna perspektywa tego samego Ducha, tego samego Źródła. Nie istnieją dwie takie same drogi. Patrz zatem w głąb siebie i wybieraj pomysły do realizacji. Jeśli odczuwasz potrzebę zmiany, zmieniaj zgodnie z odczuciem. Co? Własne przekonania, wybory, doświadczenia. Inna forma życia może inspirować lub nie. Może wspierać lub nie. Nie zastąpi jednak Twojego własnego wysiłku na rzecz przemiany wewnętrznej. Patrz zatem na Światło w sobie, rzadziej na jego odbicie w innej formie.

***

Im wyższy poziom rozwoju świadomości, tym mniej i interesuje Ciebie zawartość umysłów innych istot. Jeśli coś nie upiększa Ciszy, pomijasz. Szkoda czasu życia na oblepianie się cudzymi demonami. Ingerujesz tylko wtedy, kiedy ktoś potrzebuje pomocy lub prosi.