Dusza jest zawsze zintegrowana z Bogiem, choć nie zawsze posiada świadomość tego faktu i w związku z tym, nie wzrosła, aby tej jedności doświadczyć. Rozwój to droga od separacji do integracji. Od wiary do wiedzy. Od lęku do pewności swego bytu.

***

Rozwój, to proces odkrywania swej Tożsamości duchowej. Im wyższy poziom rozwoju świadomości, a więc energii, miłości, wiedzy i zrozumienia, tym bliżej spokoju Duszy w codziennym funkcjonowaniu. Nie można uzyskać tego rodzaju spokoju w sobie z racji chęci. Wszelkie próby manipulacji odnoszą jedynie chwilowy skutek.

***

Bóg, jako Dusza Najwyższa jest w sercu każdej istoty. Rozwój uwarunkowanej świadomości prowadzi do odkrycia tej prawdy i jej urzeczywistnienia. Bóg w sercu "udziela" instrukcji poprzez odczucie, jak opuścić uwarunkowanie, czyli wzrosnąć w wibrację. Dopóki nie odczuwasz swego serca, błądzisz w rytm narzucony przez innych. Wydaje Ci się, że oni wiedzą. Prawda jest taka, że każda droga do Boga jest jedyna i niepowtarzalna dla każdej istoty, a więc wiedza zewnętrzna ma jedynie wartość inspiracji lub motywacji.

Czy małe dziecko stanie się dorosłym człowiekiem tylko z powodu jego chęci bycia dorosłym?
Zanim stanie się dorosłym potrzebuje wielu doświadczeń, by krok po kroku zdobywać wiedzę. Dla jednych oznacza to rozwój materialny, dla innych, duchowy. Jednak bez względu na kierunek podążania, zawsze żyjemy w Bogu, jesteśmy jednością z Nim. Kiedy dojrzejemy, by tego doświadczyć, pojawi się wiedza i istoty, które wesprą nasz zamysł, jednak należy pamiętać że nie zastąpią Cię w niczym.

***

Rozwój, to droga, na której Dusza, jej uwarunkowana część, poznaje siebie, dzięki szczególnemu eksperymentowi, dzięki doświadczeniu. W miarę wzrostu w wiedzę i energię, coraz częściej dostrzega siły, które ją warunkują i integruje z własną Boską Naturą. To długi proces, w którym ważne jest każde doświadczenie, bowiem to ono jest źródłem wiedzy do wykonania kolejnego kroku.

Dusza podlega uwarunkowaniu w świecie 3D. Wybiera to miejsce dobrowolnie dla samopoznania przez doświadczenie. Posiada moc Stwórczą, adekwatną do poziomu rozwoju świadomości i wolną wolę, co oznacza wybór. Najwyższy wybór uwarunkowanej Duszy płynie z poziomu Miłości. Jest on również najwyższym wyborem dla innych.

***

Dusza zawsze pozostaje integralną częścią Boga. O miejscu rozwoju na Ziemi, decydują ludzkie przekonania i twórczość zgodna z ich treścią. Zmiana przekonań, to proces transformacji, który odbywa się dzięki doświadczeniu skutków własnego wyboru i wnioskom z niego płynącym.

***

Jedność z Najwyższym i dostępnymi dla danego człowieka wibracjami Duszy jest uwarunkowana poprzez cechy wewnętrzne - szlachetne cnoty. Rozwijająca się uwarunkowana świadomość odkrywa je w toku rozwoju. Najbardziej szlachetne cechy ujawniane są bądź jak kto woli, kształtowane w działaniu, dla którego bazą jest odczuwanie Miłości. Jest to kreacja pod wpływem dominacji siły dobroci.

Sposób postrzegania Jedynej Rzeczywistości odzwierciedla poziom rozwoju uwarunkowanej Duszy. Harmonijny rozwój oznacza stopniowy wzrost poziomu wibracji człowieka. Odpowiada mu coraz więcej szlachetnych cech, poprzez które dana istota postrzega świat i siebie, a także podejmuje decyzje dotyczące dalszej drogi własnej podróży. Ogromną rolę w rozwoju na etapie osobowości, czyli ram wyrażania uwarunkowanej Duszy, odgrywa właściwa edukacja. Co nazywam właściwą edukacją?
Rozwój dziecka w harmonii z posiadanymi przez niego talentami, predyspozycjami i preferencjami. W obecnym kształcie system edukacji zaburza ten proces i prowadzi do rozwoju wielu patologii, tak zdrowotnych, jak i społecznych. Tak pojęta edukacja często udaremnia rozwój szlachetnych cnót, co ma wpływ na sposób postrzegania i wybory, i co z tym się wiąże, efekt finalny ludzkiego doświadczenia. Rozpoznanie siebie, jako Duszy uwarunkowanej wymaga bowiem wielu doświadczeń, których zalęknione osoby nie wybierają z uwagi na wysoki poziom lęku. Wiele istot potrzebuje Miłości własnej, aby zmienić tor własnego zaprogramowanego przez innych życia i pójść własną drogą, by uzdrowić siebie i swoje widzenie świata. Nawet jeśli człowiek dorósł na poziomie umysłu do akceptacji własnej istoty, jako Duszy, potrzebuje najgłębszego wewnętrznego przekonania, aby uznać to wewnętrznie za swoją prawdę. Temu zaś służą doświadczenia, w które lęk, często nie pozwala mu wejść. Zatem na obecnym etapie istotna jest reforma szkolnictwa i zwrócenie uwagi na fakt, iż właściwa edukacja dotyczy kształtowania szlachetnych cnót, aby człowiek postrzegał i tworzył swoje życie w najwyższych częstotliwościach wibracji dla tego etapu rozwoju. Kształtowanie szlachetnych cech jest możliwe, kiedy istota może kreować na bazie mocy serca i wzrastać w harmonii z posiadanym potencjałem.