Czy można świadomie desygnować cierpienie na nauczyciela życia czy raczej jest wybór wynikający z braku wiedzy i niedostatku miłości?

Dlaczego "wybierając" cierpienie oddalamy się od doświadczania swej Prawdziwej Natury?

Stare przysłowie mówi, że "nieszczęścia chodzą parami". Obserwacja potwierdza to spostrzeżenie. 
Dlaczego tak się dzieje?

W jaki sposób "opuścić" rozdział księgi życia, w której dominują ból i cierpienie?

Czy skupiając myśli na bólu i cierpieniu, możemy się uwolnić ze szponów nieszczęścia?

Dlaczego aspirującym do poprawy jakości życia istotom, potrzebna jest wiedza o zarządzaniu mentalnym i emocjonalnym poziomem życia?

Miłość jest najpotężniejszym sojusznikiem istot uwalniających się od blokad udaremniających doświadczanie radości, spełnienia i satysfakcji. 
Dlaczego?

Czy w ramach relacji międzyludzkich wyrażasz Siebie, tak jak czujesz, czy nakładasz maskę zbudowaną z wyobrażeń o sposobie prezentowania Siebie?

Czy dorośliśmy jako społeczeństwo do akceptacji istnienia w naszej rzeczywistości istot posiadających szczególne umiejętności?

Dlaczego na wszelką odmienność reagujemy lękiem, a następnie agresywnymi czynami w stosunku do tego, czego nie rozumiemy?

Dlaczego oficjalne instytucje służące edukacji okaleczają wzbudzając u dzieci, młodzieży czy dorosłych ludzi lęk?!?
Czy realne kształcenie może odbywać się w atmosferze strachu przed oceną, odrzuceniem czy też ośmieszeniem?

Jakie są konsekwencje utrwalania lęku poprzez codzienny szkolny rytuał?

Jakie konsekwencje dla życia społecznego niesie współczesna edukacja oparta na wtłaczaniu informacji za cenę lęku i braku ufności we własny potencjał twórczy?
Czy naprawdę rozwija ludzką świadomość?

Ludzkie istoty marzą o spotkaniu z innymi cywilizacjami. Lęk rodzi agresję w stosunku do wszystkiego, co inne. Jakie byłoby to spotkanie...?...

Szlifowanie charakteru w kierunku szlachetnych cech, to trudne wyzwanie, zwłaszcza dla istot czerpiących "zysk" z niegodziwości, oszustwa, zakłamania i wątpliwej przedsiębiorczości. Cechy negatywne ugruntowane przez kolejne wybory są poważną przeszkodą na drodze doświadczania satysfakcji i spełnienia.

Bez względu na okoliczności, warto inwestować w rozwój cech pozytywnych, bowiem to one właśnie zadecydują o naszych wyborach i doświadczaniu rzeczywistości.

Szacunek do własnej Energii, miłość do siebie i własnego życia, to podstawa. Jeśli nie kochasz siebie, skutkiem tego, co wybierzesz będzie cierpienie.

Jeśli wiesz Kim jesteś, jeśli kochasz siebie, swego Ducha, bez względu na okoliczności życiowe zachowasz spokój. Trudności są konsekwencją wielu czynników. Pamiętaj o tym, że jesteś jednym ze współtwórców, a wybory innych istot mają wpływ na kształt Twojej rzeczywistości.

Istota zakorzeniona w sobie świadomie wybiera myśli do tworzenia. Rozumiejąc destrukcyjną rolę negatywnych myśli, nie skupia na nich uwagi. Jej odpowiedzialność za czystość umysłu, przekłada się na odczuwanie spokoju emocjonalnego.

Boskie siddhi, czyli magiczne umiejętności uzyskane na drodze rozwoju, niewłaściwie wykorzystane, prowadzą do stagnacji, lub uwstecznienia. Miłość i Prawda, to dwa podstawowe klucze do harmonijnego wzrastania. Warto o tym pamiętać w swej podróży zwłaszcza, gdy ciekawość poznania jest naszym przewodnikiem.

Kiedy magiczne umiejętności prowadzą nas do tworzenia kolejnego labiryntu?

Niezwykłe umiejętności są często źródłem niekontrolowanego rozwoju zarozumiałości, cynizmu, pychy itp. To struktura ego na której dana istota tworzy swoje doświadczenie rzeczywistości.
Często te niezwykłe dary oddalają człowieka od innych, od siebie samego zwłaszcza wtedy, gdy uwierzy, że jest lepszy od innych.

Prawdą jest to, że Duch stanowiący bazę dla samo wyrażenia jest taki sam we wszystkich istotach, choć poziomów rozwoju świadomości jest nieskończenie wiele.

Jeśli strukturyzacja życia społecznego opiera się na różnicach w poziomie rozwoju świadomości tylko z poziomu sprytnego ego, bez udziału Miłości, konsekwencje są żałosne.

Wysoki poziom rozwoju świadomości przejawia się często wyjątkowymi zdolnościami. Jezus w swej ziemskiej podróży również nimi dysponował. W przypowieści kuszenia przez szatana, Jezus dokonuje wyboru. Może podążać śladem "sukcesu ziemskiego", ale on wybiera serce, podążanie zgodne z własną wewnętrzną prawdą, bez względu na cenę.

Mapa serca zwiera wszystkie szczegóły naszej drogi, jak również i wiedzę, co dane wydarzenia mają w nas ukształtować.